(2709 S. K. m. 48) (2577 S. K. m. 45) (1219 S. K. Ek. m. 13) (Sağlık Meslek Mensupları İle Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Diğer Meslek Mensuplarının İş ve Görev Tanımlarına Dair Yönetmelik m. 6)

İSTEMİN ÖZETİ: Ankara 15. İdare Mahkemesince verilen 11/02/2021 tarih ve E:2020/1697, K:2021/281 sayılı kararın istinafen incelenerek kaldırılması ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmesi istenilmektedir.

SAVUNMANIN ÖZETİ: Mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek istinaf başvurusunun reddi gerektiği savunulmuştur.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 7. İdari Dava Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun değişik 45. maddesi uyarınca dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, davacı dernek tarafından, klinik psikologların mesleklerini serbestçe icra etmelerinin uygun görülmemesine ilişkin Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün 16/07/2018 tarih ve 244 sayılı işleminin ve bu işlemin geri alınmasına yönelik başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

İdare Mahkemesince, kamu ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarına izin vermek ve ruhsatlandırmak yetki ve görevinin Sağlık Bakanlığına ait olduğu, bu bağlamda 1219 sayılı Yasanın Ek 13. maddesinde sayılan meslek mensuplarının müstakil olarak işyeri açma şart ve koşullarının ve mesleklerini serbest olarak nasıl icra edebileceklerine ilişkin hususların düzenlenmesine dair yetkinin de Sağlık Bakanlığında olduğu, 1219 sayılı Yasada sağlık meslek mensuplarının müstakilen işyeri açma şartları, ruhsatlandırma koşulları, hangi meslek mensuplarını çalıştırabilecekleri ve mesleklerini serbest olarak nasıl icra edeceklerine ilişkin bir düzenleme bulunmamakla birlikte bağımsız olarak yapılabilecek mesleki uygulamaların, Sağlık Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle belirleneceği, yine sağlık meslek mensuplarının iş ve görev ayrıntıları ile sağlık hizmetlerinde çalışan diğer meslek mensuplarının sağlık hizmetlerinde çalışma şartlarının da Sağlık Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği, klinik psikologların bağımsız olarak yapabilecekleri mesleki uygulamalar Sağlık Meslek Mensupları İle Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Diğer Meslek Mensuplarının İş ve Görev Tanımlarına Dair Yönetmelik ile belirlenmiş olup aralarında klinik psikologların da bulunduğu diğer sağlık meslek mensuplarının bağımsız olarak meslek icrasına ilişkin çalışma şartları ve çalışma yerleri ile ilgili ana esaslara yönelik yasal bir düzenleme bulunmadığı görüldüğünden, ayrıca her ne kadar klinik psikologların bağımsız olarak yapabilecekleri mesleki uygulamaların tedavi hizmeti olmadığı açık ise de bu uygulamaların sağlık alanına ilişkin olduğu konusunda tereddüt bulunmadığından bu hususta gerekli yasal düzenlemeler yapılmadan bağımsız meslek icrasına izin verilmesinin sağlık hizmetinin icrasında farklı uygulamalara ve aksamalara yol açabileceği dikkate alındığında dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Anayasanın 48. maddesinde, "Herkes, dilediği alanda çalışma ve sözleşme hürriyetlerine sahiptir. Özel teşebbüsler kurmak serbesttir. Devlet, özel teşebbüslerin milli ekonominin gereklerine ve sosyal amaçlara uygun yürümesini, güvenlik ve kararlılık içinde çalışmasını sağlayacak tedbirleri alır." hükmüne yer verilerek, çalışma ve sözleşme hürriyeti anayasal teminat altına alınmıştır.

1219 Sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'un Ek 13/a maddesinde, "a) Klinik psikolog, psikoloji veya psikolojik danışma ve rehberlik lisans eğitimi üzerine klinik ortamlarda gerekli pratik uygulamaları içeren klinik psikoloji yüksek lisansı veya diğer lisans eğitimleri üzerine psikoloji veya klinik psikoloji yüksek lisansına ilaveten klinik psikoloji doktorası yapan sağlık meslek mensubudur.

Klinik psikolog, nesnel ve yansıtmalı ölçüm araçları, gözlem ve görüşme teknikleri kullanarak psikolojik değerlendirme ile uluslararası teşhis ve sınıflama sistemlerinde hastalık olarak tanımlanmayan ve Sağlık Bakanlığının da uygun bul