T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
26. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2021/219 - 2023/265
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
26. HUKUK DAİRESİ

ESAS NO: 2021/219
KARAR NO: 2023/265

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 09/10/2020
NUMARASI: 2019/138 Esas 2020/527 Karar
DAVACI:
VEKİLİ:
DAVALI:
DAVANIN KONUSU: Tazminat ( Cismani Zarar Sebebiyle Açılan)
KARAR TARİHİ: 13/04/2023
GEREKÇELİ KARAR
YAZILMA TARİHİ: 08/05/2023
Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda,
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, 05.04.2018 tarihinde davalıya zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı dava dışı...’in sevk ve idaresindeki... plakalı aracın direksiyon hakimiyetini yitirerek yaptığı tek taraflı kazada araçta yolcu olarak bulunan ve kusuru bulunmayan davacının ağır şekilde yaralandığını ve malul kaldığını, davalıya 04.01.2019 tarihinde başvurmalarına rağmen ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,06.03.2019 tarihli dilekçesi ile talebini 85.651,15 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, kazaya karışan... plakalı aracın 15.05.2017-15.05.2018 tarihleri arasında zorunlu mali mesuliyet sigortasının davalı sigorta şirketi tarafından yapıldığını, kaza tespit tutanağı ve ifadelere göre davacı ve sürücünün arkadaş olup, kazanın oluşunda davacının asli ve tam kusurlu olduğunu,usulüne uygun başvuru yapılmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere sorumluluklarının gerçek zarar, sigortalının kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olduğundan kusur ve maluliyet yönünden ATK’dan rapor alınmasını, hatır taşıması nedeniyle belirlenecek tazminattan indirim yapılmasını, dava tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Mahkemece davanın trafik kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkin olduğu, yapılan yargılama ve toplanan deliller neticesinde, 05.04.2018 tarihinde, davacı ...'ı çalıştığı gece kulübünden evine bırakmak üzere erkek arkadaşı...'in aracı ile aldığı, seyir halinde iken aldığı alkolün de etkisiyle davacının direksiyona müdahale etmesi neticesinde tek taraflı trafik kazasının meydana geldiği, ATK Trafik İhtisas Dairesine ait 05.08.2020 tarihli rapor ile sürücü...'in %25 oranında, yolcu ...'ın %75 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, Hacettepe Üniversitesi ATK Başkanlığı'na ait 18.11.2019 tarihli rapor ile "Özürlülük Ölçütü... Yönetmelik" hükümlerine göre davacının tüm vücut özür oranının %9 olduğu, aktüerya uzmanına ait bilirkişi raporu ile, davacının sürekli iş göremezlikten doğan zararının 85.651,85 TL olarak hesaplandığı görülmekle, iş bu zararın sigortalı araç sürücüsünün kusuruna tekabül eden tutarın 21.412,96 TL olduğu, ayrıca ceza soruşturmasında davacının alınan beyanlarda, sürücünün erkek arkadaşı olduğunu beyan etmesi nedeni ile, olayda hatır taşıması olduğu kabul edilerek tazminattan %20 indirim yapılması gerektiği, bu suretle hesaplanan 17.130,37 TL tazminattan, kaza tarihi itibariyle geçerli olan ZMMS poliçesi kapsamında davalı sigorta şirketinin sorumlu olduğu sonuç ve kanaatine varılmış olmakla davanın kısmen kabülü ile, 17.130,37 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 18.01.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, davacı, dava konusu kazaya karışan aracın sağ ön koltuğunda yolcu olarak bulunduğundan kendisine herhangi bir kusur izafe edilemeyeceğini, tüm kusurun yolcu konumunda olan davacıya izafe edilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, yolcu olan davacının kazanın oluşumunda tamamen kusurlu olabilmesi için aracın hakimiyetinin, sevk ve idaresinin kendisinde olması ve aracın tamamen araç sürücüsünün hakimiyetinden çıkmış olması gerektiğini, kaldı ki, dava konusu kazada da böyle bir durumun mevcut olmadığını, 02.03.2020 tarihli bilirkişi raporunda davacının trafik kazasına karışan araç içerisinde yolcu olarak bulunduğu gerekçesiyle kusur izafe edilmediğini, davacının yolcu olduğunun dosya kapsamında anlaşılmasına rağmen asıl kusurlu olduğu kabul edilerek tazminat miktarında büyük bir orantısızlık yapılmış olmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının ilk ifadesi hastane ortamında alkollü ve yaralı bir şekilde iken bilinci yerinde olmadığı esnada alındığından ilk ifadesinin kusur tespitinde dikkate alınamayacağını, yerel mahkemenin hükmünü hiç bir araştırma ya da vicdani kanaat getirmeden davacının kazanın etkisiyle yanında avukat olmadan sakatlanmış ifadesine dayanarak hüküm kurmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, her ne kadar hükme esas alınan davacının 05.04.2018 tarihli ifadesinde geçen “astım krizinin tutması nedeniyle direksiyona müdahale ettiği” beyanlarından yola çıkılarak direksiyona müdahale etmesi nedeniyle kazanın oluşumunda kusurlu olduğu kanaatine varılmış ise de davacının bu ifadesini hastane ortamında alkolün etkisiyle verdiğini, bu ifadesinin bilinci yerinde olmadığı esnada kolluk memurları tarafından alındığını, davacının astım hastası olup olmadığı konusunda da bir araştırma yapılmadığını, dosya kapsamında astım hastası olduğunu gösterir hiç bir delil bulunmadığını, dolayısıyla davacının ilk ifadesi ayırt etme gücünün ve bilincinin kaybolduğu bir zamanda alındığından bu ifadede geçen beyanların hiçbir şekilde değerlendirmeye esas alınmaması gerektiğini, kaldı ki, davacının ikinci ifadesi olan 10.04.2018 tarihli ifadesine ve kazaya karışan araç sürücüsü...’in ifadesine bakıldığında iki ifade de davacının alkollü olduğunun dile getirildiğini, mahkemece davacının 10.04.2018 tarihindeki ikinci ifadesi dikkate alınmadan karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, davacının aynı olayla ilgili ikinci defa 10.04.2018 tarihinde vermiş olduğu ifadesinde hiçbir şekilde direksiyona müdahale etmediğini dile getirdiğini, davacının ilk ifadesinin değil iradesinin açık olduğu olayın gerçekliğini yansıtan ikinci ifadesinin dikkate alınması gerekmekte olup bunun sonucu olarak davacının kazaya karışan aracın direksiyonuna müdahale etmediği şeklindeki beyanın hukuki değerlendirmelere esas alınması gerektiğini, hükme esas alınan 05.04.2018 tarihli davacının gerçek iradesini yansıtmayan, bilincinin kapalı olduğu bir zamanda alınan ilk ifadede geçen direksiyona müdahale ettiği şeklindeki beyanın esas alınarak davacının kazanın oluşumunda kusurlu olduğuna kanaat getirilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, ayrıca sürücü...’in davacının olay öncesinde direksiyona müdahale ettiği şeklindeki kendisini olaydan kurtarmaya yönelik, soyut ve mesnetsiz beyanları da dikkate alınarak davacıya kusur verilmiş ise de dosya kapsamında bulunan delillerden davacının kazanın oluşumunda tamamen kusurlu olduğunu kanıtlayacak nitelikte olmadığını, yerel mahkemece erkek arkadaş meselesine takılmış olup tüm davanın başından beri bu mesele üzerine temellendirdiğini, yerel mahkeme gerekçeli kararında "...'ı çalıştığı gece kulübünden evine bırakmak üzere erkek arkadaşı...'in aracı ile