T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2023/585 - 2023/433
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/585
KARAR NO: 2023/433
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 12/01/2021
NUMARASI: 2011/472 E. - 2021/6 K.
DAVACI:
VEKİLİ:
DAVALILAR:
VEKİLİ
DAVANIN KONUSU: Maddi ve Manevi Tazminat
Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12/01/2021 tarih ve 2011/472 Esas - 2021/6 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve istinaf dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:Davacı vekili, müvekkilinin 01.06.2009 tarihinde işyeri tarafından temin edilen davalı ...'in taşımacılığını üstlendiği, ...'a ait, ...'ın sevk ve idaresindeki personel servis aracı ile evine gitmekte iken araç sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ile meydana gelen kazada ağır biçimde yaralandığını, bacağının kırıldığını, çenesinde ve dişlerinde yaralanma meydana geldiğini, bu nedenle uzun süre tedavi gördüğünü ileri sürerek, 50.000,00 TL manevi tazminat ile şimdilik 100,00 TL iş ve güç kaybı ve 14.555,74 TL tedavi giderinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 12.11.2013 tarihli dilekçesi ile iş ve güç kaybı nedeni ile tazminat talebini 209.860,35 TL'ye yükseltmiştir.
Davalılar ... ve ... vekili, müvekkillerince daimi olarak servis işi yapılmadığını, olay günü bozulan servis aracının yerine hatıra binaen taşıma işi yaptıkları sırada başka bir aracın sıkıştırması nedeni ile kazanın meydana geldiğini, kusurun tamamının müvekkillerinde olmadığını, davacının emniyet kemerinin bağlı olmadığını, müterafık kusurun zararın oluşunda etkili bulunduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... .... Şti. vekili, davacının işçisi bulunduğu ... A Ş. ile aralarında taşıma sözleşmesi bulunduğunu, müvekkili Şirketin işleten sıfatının bulunmadığını, müvekkili adına taşıma yapan aracın arızalanması nedeni ile şoför tarafından çağrılan başka bir araçla yolcuların taşınmaya devam edildiği esnada kazanın meydana geldiğini, bu aracın şirket tarafından işletilen bir araç olmadığını, talebin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, 2918 sayılı Kanunun 109/2. maddesine göre dava tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı, iş mahkemesinin görevli olabilmesi için uyuşmazlığın taraflarının işçi ve işveren veya işveren vekili olması, uyuşmazlığın iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanması gerektiği, somut olayda, taraflar arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığı gibi uyuşmazlığın iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanmadığı, dolayısıyla görevli mahkemenin genel mahkemeler olduğu ve davalı tarafın görev itirazının yerinde görülmediği, Adli Tıp Kurumu raporuna göre dava konusu kaza nedeniyle davacının %56 oranında meslekte kazanma gücünden kaybettiği, iyileşme süresinin 01.06.2009 tarihinden itibaren 9 aya kadar uzayabileceği, her ne kadar SGK tarafından düzenlenen raporda davacının özürlülük oranının %5,30 olduğu belirtilmiş ise de bu raporun 01/12/2010 tarihinde düzenlendiği, davacının bu tarihten sonra da tedavisinin devam ettiği, ameliyatlar geçirdiği ve psikolojik yakınmaların başladığı, ATK'dan alınan raporların tarihleri gözetildiğinde kalıcı maluliyetin tespitinin artık kesinlik kazandığı anlaşılmakla İstanbul Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan alınan rapora itibar edildiği, olayın tek taraflı trafik kazası olduğu ve davacının araçta yolcu olarak bulunduğu, makine mühendisi ve aktüer bilirkişi raporunda 209.860,35 TL tazminat hesaplandığı, davacı tarafça bu rapordaki kusur oranına itiraz edilmekle birlikte dava dilekçesindeki talebin 209.860,35 TL olarak ıslah edildiği, araçta emniyet kemeri olup olmadığı kesin olarak ispat edilememiş ise de kaza tarihinde şehir içi ulaşım yapan servis minibüslerinde kemer takma zorunluluğunun bulunmadığı, bu nedenle davacının servis minibüsünde emniyet kemeri takmamasının müterafik kusur olarak kabul edilmediği, kaza tarihi itibariyle 6111 sayılı yasanın yürürlükte olmadığından tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu bulunmadığı, ilgili sigorta şirketinin dava dışı hastaneye 11.175,65 TL ödeme yaptığı, sigorta şirketi tarafından ödenmeyen 3.379,89 TL bakiye fatura bedelinin davacı tarafından ödendiğine ilişkin dekont makbuz gibi ödeme belgesi sunulmamış ise de davacının hastaneye karşı olan borcunun devam ettiği, bilirkişi raporuna göre de 5000 TL faturalandırılmayan tedavi gideri talep edebileceği de gözününe alındığında, davacının 14.555,54 TL faturaya dayalı tedavi gideri talebinin, 3.379,89 TL'lik kısmının yerinde görüldüğü, yaralanmanın derecesi, kusur durumu, kaza tarihindeki paranın alım gücü, tarafların mali ve sosyal durumları gözönüne alınarak 25.000,00 TL manevi tazminatın hakkaniyete uygun bulunduğu, davacının çalıştığı işyerine ait servis aracının, işyeri çalışanlarını evlerine götürmek üzere taşıma esnasında tek taraflı kaza yaptığı, 818 sayılı BK.nun 50, 51 ve 142. maddeleri hükmüne dayanılarak, zararın tümünün, müteselsil sorumlulardan biri aleyhine açılacak bir dava ile istenilebileceği gibi sorumluların hepsi aleyhine açılacak tek bir dava ile de talep edilmesinin mümkün bulunduğu, davalılardan araç maliki işleten sıfatı ile sürücü haksız fiil faili olarak zarardan 2918 sayılı yasanın 85. maddesi uyarınca müteselsilen sorumlu oldukları, taşımanın asıl taşıyıcı firmanın hatırına binaen bir kez yapılmış olmasını