T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2022/83 - 2023/350
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/83
KARAR NO: 2023/350
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 27/04/2021
NUMARASI: 2016/878 E. - 2021/250 K.
DAVACI:
VEKİLİ:
DAVALI:
VEKİLİ:
DAVANIN KONUSU: Tazminat (Rücuen Tazminat)
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27/04/2021 tarih ve 2016/878 E. - 2021/250 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı ile davalı vekilleri tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dışı ... A.Ş. ile Nakliyat Abonman Sigorta Poliçesi düzenlediğini, sigortalının İtalyan üretici firmadan taş kesme makineleri satın aldığını ve kira sözleşmesi ile dava dışı.... A.Ş.’ye kiraladığını, nakliyeci firma davalı ... A.Ş. tarafından ... A.Ş.’ye teslim edilmek üzere makinelerin teslim alındığını, taşıma gerçekleştirilirken makinelerin kaydığını ve bir makinenin bıçağının hasar gördüğünü, bu hususun 19.11.2015 tarihli tutanakla belirlendiğini, ekspertiz raporu düzenlenerek hasarın teminat kapsamında olduğunun ve 14.768,00 Euro tutarında hasarın bulunduğunun tespit edildiğini, müvekkili şirket tarafından 14.11.2016 tarihinde % 10 ilave bedelle dava dışı... A.Ş.'ye 16.244,80 Euro ödendiğini, dava hakkının halefiyet ilkesi gereğince müvekkili şirkete geçtiğini, rücu hakkı kapsamında davalı şirket tarafından ilgili meblağın müvekkili şirkete ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, 14.768,00 Euro’nun 14.11.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müvekkili şirkete ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirkete ait araç ile yapılan taşımada emteanın hasarlandığını, yüklemenin İtalya’daki fabrikada gerçekleştirildiğini, emtianın niteliği, yüklemenin uzmanlık gerektirmesi ve yükleme ile ilgili sorumluluklarının olmaması nedeniyle yüklemenin fabrika elemanları tarafından yapıldığını, araçta başka yük bulunmadığından müvekkili şirketin yüklemenin hatalı yapılmasıyla ilgili hasarlardan sorumluluğunun bulunmadığını, yükün teslim edileceği şantiyenin bulunduğu yer itibariyle hasarın oluştuğunu, ekspertiz raporunda elverişsiz yol koşullarının etken olduğunun belirtildiğini, hasarın oluşumunda müvekkili taşıyıcının sorumluluğunun bulunmadığını, emtianın teslim edileceği adresteki fiziki ve coğrafik koşulların ithalatçı firmanın yükleme hatası ile birleştiğini ve hasarın meydana geldiğini, ithalatçı firmanın yüklemeyi de bu koşullara uygun olarak yapması gerekmesine rağmen yeteri kadar önlem almayarak hasarın oluşmasına sebebiyet verdiğini, taşımanın tarihi ve güzergahı itibariyle uyuşmazlıkta CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiğini, müvekkili şirketin sorumluluğunun CMR'nin 23. maddesi kapsamında olduğunu, yapılan ödemenin fahiş olduğunu, değiştirilen makine bıçağının ekonomik değeri bulunduğunu, yapılacak hesaplamada bu değerin düşülmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, sigortacının, sigorta tazminatını ödediğinde, hukuken sigortalının yerine geçeceği ve sigortalının, gerçekleşen zarardan dolayı sorumlulara karşı dava hakkı varsa bu hakkın tazmin ettiği bedel kadar sigortacıya intikal edeceği, dava konusu uyuşmazlıkta, taşımanın İtalya - Türkiye arasında olması nedeni ile uluslararası taşıma kapsamında olup, CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, CMR'nin 17/IV-c maddesi hükmüne göre yükün gönderici, alıcı veya bunlar adına hareket eden kişiler tarafından alınması, taşınması, yüklenmesi, yığılması veya boşaltılması aşamasında oluşacak ziya ve/veya hasardan taşıyıcı sorumlu olmayacağı, ancak, taşıyıcının bu özel sorumsuzluk sebebine dayanabilmesi için yükleme, istifleme veya boşaltmanın gönderen veya gönderilen veya bunlar adına hareket eden kişilerce yapılmasının gerektiği, karayolu taşımalarında yükleme satıcı tarafından yapılsa dahi, yükleme sonrasında taşımacının yüklenen malları, taşıma esnasında yol ve hava şartlarına uygun olacak şekilde yeterli düzeyde emniyete alması, gerekli bağlantılarının yapılması ve taşıma esnasında da hasarlanmaması açısından her türlü tedbiri alması zorunluluğunun bulunduğu, dosyada mevcut ve davalı tarafından hazırlandığı anlaşılan taşıma sözleşmesinin 3/g maddesinde, “yükleme ve istifleme sorumluluğu ile malzemelerin emniyetli yüklenmesi tarafınıza aittir” hükmü dikkate alındığında, bu maddeden de taraf olarak gönderen ve/veya gönderilen olduğunun anlaşıldığı, dava konusu taşımada, hasarlanan malın araca yüklenmesinin İtalya'daki satıcı tarafından yapıldığı, davalı tarafa ait taşımada kullanılan araçta, taşınan yükün dışında başkaca bir yükün olmadığının belirtildiği, yükleme ve/veya istiflemenin gönderen tarafından yapılmış olmasının taşıyıcının sorumluluğunu nihai anlamda bertaraf etmediği, taşıyıcının basiretli tacir gibi hareket ederek, yükleme ve istiflemeye nezaret etmesi, gördüğü eksiklikleri gönderene bildirip durumu taşıma senedine dercetmesinin gerektiği, yükün güvenli taşınabilmesi için gereken her türlü tedbiri almaması halinde, ambalajlama ve istifleme yönünde oluşacak zarar ve/veya ziyadan dolayı, taşıyıcının, CMR'nin 17/IV maddesi gereğince müterafik kusurunun gündeme gelebileceği, somut uyuşmazlıkta, taşımacının yalnızca yükün aracına yüklenmesi ve istiflenmesine nezaret ile yüklenen yükün aracında gerekli bağ