T.C. ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
T.C.
ANKARA
1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
GEREKÇELİ KARAR
ESAS NO: 2021/376
KARAR NO: 2022/346

DAVA: Marka İle İlgili Kurum Kararının İptali
DAVA TARİHİ: 05/11/2021
KARAR TARİHİ: 08/11/2022
Mahkememizde görülmekte olan marka ile ilgili kurum kararının iptali davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
DAVA:
Davacı vekili dava dilekçesiyle, müvekkili şirketin yaklaşık 3 yıldır Ankara ilinde ... KOLEJİ adıyla eğitim ve öğretim alanında faaliyet gösterdiğini, müvekkil şirket tarafından "...", ".........................., "... ŞEKİL" gibi markaları daha önceki tarihlerde 16, 35, 40, 41 sınıflarında tescil edildiğini, müvekkili şirketin yapmış olduğu 2020/149344 nolu marka başvurusu ile “İP.........RS” ibaresinin 41/1-2-3-4-5-6-7-8'inci marka sınıfına dahil mal ve hizmetler bakımından adına tescili talebinde bulunduklarını, başvurularının Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 2007/11286 tescil nolu “...” ibareli marka gerekçe gösterilerek 6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanunun 5/1(ç) bendi uyarınca 41.01 alt grupta yer alan “Eğitim ve öğretim hizmetleri” hizmetleri açısından kısmi olarak red edildiğini, kalan hizmetler yönünden ise ilan edilmesine karar verildiğini, verilen kısmi red kararına müvekkili şirket tarafından itiraz edildiğini ilgili itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkiline ait marka ile redde mesnet olarak kabul edilen markanın 5/1(ç) bendi anlamında ret sebeplerinin oluşmadığını, müvekkili başvurusuna konu talebinin YİDK tarafından değerlendirilirken ilgili kanun maddesinin Yargıtay içtihatları gereği dar yorumlanmayarak maddenin getiriliş amacından saptırıldığını, sözü geçen ayniyetten anlaşılması gerekenin birebir aynı, tıpatıp, özdeş, farksız veya kopya olma durumu olduğunu, başvuru konusu marka ile tescilli markanın aynı olarak nitelendirilebilmesi için ikisi arasında herhangi bir farkın bulunmaması gerektiğini, müvekkili markası ile redde mesnet marka arasında yer alan şekiller ve kelimelerdeki farklılıklar sebebiyle aynı olmadığını, müvekkili şirkete ait ".............." markası ile redde sebep olan "..." markası arasında farklılık bulunduğunu, müvekkili markasında yer alan KURS kelimesi ile birlikte bir bütün olduğunu ve bu kelimenin redde konu markadan bir farklılık yarattığını, Kurs kelimesi TDK'nın internet sitesinde "Resmî ve özel kuruluşlarca ilgililere belirli bir konuda bilgi, beceri ve davranış kazandırmak amacıyla düzenlenen derslere dayanan ve belli bir süresi olan eğitim etkinliği" olarak ifade edildiğini, müvekkili tarafından markasına KURS ibaresi eklenerek hem görsel, işitsel ve duyusal olarak fark yaratılmış hem de redde konu markadan farklı bir alanda hizmet vereceğinin anlaşılmasının sağlandığını, redde mesnet marka sahibi firmanın ticaret ünvanının “...Et Süt Gıda Hayvancılık Tarım Ürünleri Plastik Ve Makine İmalat Sanayi Ticaret Limited Şirketi” oduğunu içerisinde eğitim öğretim ve yayıncılık ibaresi bulunmadığını, redde konu markaya sahip firmanın 41. ve 38. Sınıflarda iki adet tescili markası olmasına rağmen markalarını Kanunun belirttiği kullanım kapsamında da kullanmadıklarını, müvekkili markası "İP..........S" ile redde konu "..." markası arasında açık şekilde görsel, işitsel ve fonetik anlamda fark bulunduğunu, müvekkili markasının farklı yazım karakterleri kullanılmak sureti ile logo unsuru ile birlikte oluşturulduğunu, redde konu "..." markasının ise normal yazım karakteri ile yazılmış bir marka olduğunu, söz konusu markaların bir bütün olarak birbirlerinden kolayca ayırt edilebilecekleri/tefrik edilebileceklerini, redde dayanak gösterilen marka ile müvekkili markası arasında şekli ve görsel açıdan hiçbir benzerlik bulunmadığını,markalar arasında ayniyet bulunmadığını, müvekkili markasının tüketici kitlesinin veliler ve öğrenciler yani eğitim-öğretim alanı olduğunu, redde konu markanın tüketici kitlesinin ise eğitim-öğretim alanı olmayıp tamamen farklı bir alan olduğunu, Yargıtay’ın isabetli olarak madde 5/1-ç'nin dar yorumlanması ve yalnızca objektif bir şekilde ayırt edilemeyecek derecede benzerlik durumunun mutlak ret sebebi olarak değerlendirilmesi gerektiğini belirttiğini iddia ederek işbu 2021-M-6867 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP:
Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesiyle, verilen Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
YARGILAMA:
Taraflar arasındaki uyuşmazlığın, davacı başvurusunun 6769 sayılı SMK 5/1-ç maddesi gereğince mutlak red nedenine bağlı olarak reddi ile ilgili verilen YİDK kararının yerinde olup olmadığı iptal şartlarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplandığı anlaşılmıştır.
Davanın açılmasını müteakip tarafların dava, cevap, cevaba cevap dilekçeleri karşılıklı tebliğ olunmuş, sundukları deliller alınmış, tescil ve başvuru dosyaları ile Alâkalı ticaret sicil kayıtları getirtilmiş, dava şartları incelenmiş, ön inceleme duruşması yapılmış, taraflar sulhe teşvik olunmuş, sonuç alınamaması üzerine uyuşmazlık konuları tespit edilmiş, tahkikat icra olunmasını müteakip taraf vekillerine tahkikat ve yargılamının geneliyle ilgili son sözleri de sorulmuş, sözlü iddia ve savunmada bulunma olanağı tanınmıştır.
Türk Patent'den celbedilen işlem dosyasının tetkikinden, dava konusu "ipucukurs" ibaresinin 41. hizmet sınıflarında tescili amacıyla 28.11.2020 tarihinde gerçekleştirildiği görülen 2020/149344 sayılı başvurunun, yapılan ilk incelemeler sonrasında 5/1-ç maddesi uyarınca “Eğitim ve öğretim hizmetleri” bakımından kısmen reddine karar verildiği, anılan karara karşı davacı başvuru sahibi tarafından itiraz edildiği, davacı itirazlarını değerlendiren Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 07.09.2021 tarih ve 2021-M-6867 sayılı kararı neticesinde özetle, “2020/149344 başvuru numaralı "ip........rs" ibareli başvurunun 2007 11286 sayılı "..." ibareli marka ile aynılık veya ayırt edilemeyecek kadar benzerlik gerekçesiyle 6769 s. SMK'nın 5/1-(ç) bendi uyarınca kısmen reddine yönelik Markalar Dairesi Başkanlığı kararına karşı yapılan itiraz incelenmiştir. Bu hususlar çerçevesinde yapılan incelemede, işbu başvuru ile kısmen reddine gerekçe olarak gösterilen 2007 11286 sayılı "..." ibareli markanın redde konu hizmetler için aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu kanaatine varılmıştır. Ayrıca, kısmi ret kararına konu hizmetlerle aynı veya aynı türdeki hizmetlerin kısmi ret gerekçesi markanın kapsamında bulunduğu tespit edilmiştir. Dolayısıyla, başvuru hakkında 6769 s. SMK'nın 5/1-(ç) bendi uyarınca verilen kısmi ret kararı yerinde görülmüştür. Başvuru sahibi adına kayıtlı "..." ibareli markalar işbu başvurudan farklı marka örneklerine haiz olduğundan müktesep hak teşkil eder nitelikte bulunmamış ve başvuru sahibinin itirazının reddi gerekmiştir.” şeklindeki gerekçeler